पोस्ट्स

मार्च, २०२१ पासूनच्या पोेस्ट दाखवत आहे

पर्व 3 - 'सेक्स'वर बोलू काही'- भाग 1- प्रस्तावना व आवाहन

त्यांचं दोघांचं एकमेकांवर खूप प्रेम होतं. कुटुंबीयांचा विरोध पत्करून त्यांनी लग्न केलं. लग्नानंतर महिन्याभरातच लक्षात आलं कि तो लैंगिक संबंध करण्यास असमर्थ आहे. ती बेडवर सोबत झोपली तरी त्याला घाम फुटतो. आज लग्नाला पंधरा वर्षे झाली. एकदाही सेक्सचा अनुभव घेता न आलेली 'ती' प्रचंड अस्वस्थ आहे. त्या दोघांचे लग्न झाले. लग्नानंतर थोड्याच दिवसांत तिला सेक्स मध्ये अजिबात इंटरेस्ट नसल्याचे त्यांच्या लक्षात आले. 'हे करायलाच हवं का?' असा तिचा प्रश्न. तीन-चार वर्षे वाट पाहून शेवटी घटस्फोटाचा निर्णय घ्यावा लागला. त्यांच्या लग्नानंतर महिनाभरातच त्याच्या लक्षात आले कि हिच्या सेक्स च्या डिमांड खूपच आहेत आणि आपण त्या पूर्ण नाही करू शकत. तिच्या मते हा सेक्स करण्यात खूपच कमी पडतो, नावाला सेक्स करायचा म्हणून करतो. शेवटी वर्षभरातच घटस्फोट झाला. त्याच्या मते सेक्स फक्त मुलं होण्यासाठीच करायचा असतो. 'आत्ताच मुलं होऊ द्यायची नाहीत' असं ठरवलंय म्हणल्यावर सेक्स करायची गरज काय? तिच्या हट्टाखातर अखेरीस एकदा चिडून सेक्स करतो, काहीही निरोधके वापरत नाहीत, कोणतीही काळजी घेत नाहीत आणि गर्भ राहतो...

मुक्त लैंगिकतेच्या दिशेने (पर्व 2 - समारोप करताना)

लैंगिक संबंधांविषयी सुरू केलेल्या लेखमालेच्या 'मुक्त लैंगिकतेच्या दिशेने' या दुसऱ्या पर्वात आपण लैंगिक इच्छा, त्या व्यक्त करणे, स्त्री-पुरुषांच्या लैंगिक इच्छांमधील वेगळेपण पाहिले; तसेच रघुनाथ धोंडो कर्वे यांनी मुक्त लैंगिक संबंधांविषयी करून ठेवलेली मांडणी सुद्धा पाहिली. पूर्वी लैंगिक संबंध ठेवताना त्यातून येणाऱ्या गर्भारपणामुळे असणारी अनेक बंधनं दूर करणारी आणि सध्याच्या काळात मुक्त लैंगिक संबंधांसाठी वरदान ठरू शकतील अशी गर्भनिरोधके यांविषयी सुद्धा आपण बरीच माहिती घेतली. या सगळ्या प्रवासात 'समाजस्वास्थ्य' पुस्तिका आणि 'संभोग का सुखाचा?' व 'निरामय कामजीवन'  ही पुस्तके सुद्धा सोबत होतीच. आपल्या सर्वांच्या प्रतिक्रिया व अनुभव शेअरिंग हेसुद्धा सोबत होते. या लेखमाले दरम्यान अनेक नवीन साथी जोडले गेले. अनेकांनी हे लेख इतरांपर्यंत पोचवण्याचा भरपूर प्रयत्न केला. त्याबद्दल आपले सर्वांचे मनःपूर्वक  धन्यवाद. अनेक मित्र-मैत्रिणींशी मोकळेपणाने सेक्स या विषयावर गप्पा झाल्या. या लेखमालेमुळे किमान त्यांना माझ्याशी तरी मोकळेपणाने बोलता आलं. असा मोकळेपणा सर्वांना अनुभवायला...

मुक्त लैंगिकतेच्या दिशेने (पर्व 2- भाग 13) संदर्भ पुस्तक: पाळी मिळी गुपचिळी

गर्भनिरोधके हे स्त्रियांना अनैच्छिक असणाऱ्या गर्भारपणापासून वाचवणारे वरदानच ठरत आहेत. या गर्भनिरोधकांचे वेगवेगळे प्रकार व ते वापरायच्या पद्धती आपण मागच्या काही लेखांत थोडक्यात पाहिल्या. याविषयी अधिक सविस्तर माहिती मिळवण्यासाठी डॉ. विठ्ठल प्रभू यांचे 'निरामय कामजीवन' व डॉ. शंतनू अभ्यंकर यांचे 'पाळी मिळी गुपचिळी' हे पुस्तक नक्की वाचायला हवे. 'निरामय कामजीवन' विषयी आपण याआधी एका सविस्तर पोस्टमध्ये वाचलेच आहे. 'पाळी मिळी..' वाचण्याचे सुद्धा अनेक फायदे, कारणे व गरज आहे. या पुस्तकात स्त्रियांच्या मासिक पाळी संदर्भातील समस्यांवर तर बोललं गेलंच आहे; पण त्याच सोबत प्रेग्नंसी, गर्भनिरोधके, गर्भपात, डिलिव्हरी, सिझरिंग, गरोदरपणातील अंधश्रद्धा, सव्यंग अपत्ये जन्माला येणे यांसारख्या इतर अनेक महत्त्वाच्या विषयांवर सविस्तर व डॉक्टरांच्या नेहमीच्या सोप्या आणि खुमासदार भाषाशैली मध्ये लिहिलेले आहे. पाळीविषयी असणाऱ्या अंधश्रद्धांपासून सुरू झालेलं हे पुस्तक अगदी स्त्रीची पाळी जाईपर्यंतच्या म्हणजे मेनोपॉज पर्यंतच्या स्त्री-आरोग्याबाबत आपल्याला माहिती देऊन जाते. मग यामध्ये सुर...

मुक्त लैंगिकतेच्या दिशेने (पर्व 2- भाग 12) गर्भनिरोधके- कधी, कोणती? योग्य-अयोग्य?- 5

गर्भनिरोधक गोळ्या म्हणजेच ओरल कॉन्ट्रा सेप्टिव्ह पिल्स. गर्भनिरोधकांच्या जगतात आत्तापर्यंतचा सर्वांत खात्रीलायक उपाय. शिवाय अगदी कुणालाही वापरता येणारा. तुमचे लग्न झालेले असो किंवा नसो, बाळ झालेले असो किंवा नसो. अर्थातच या गोळ्या सुद्धा स्त्रियांनाच घ्याव्या लागतात. रोज एक याप्रमाणे महिनाभर म्हणजेच रोजच्या रोज न चुकता या गोळ्या घेतल्या तर गर्भधारणा न होण्याची शंभर टक्के खात्री देणारा हा मार्ग आहे. यामध्ये महिन्याच्या एकवीस दिवस गोळ्या घ्यायच्या आणि सात दिवस गोळ्यांना सुट्टी द्यायची असाही मार्ग असतो. पण अशा धरसोडीच्या मार्गात गोळ्या विसरण्याची शक्यता आणखी जास्त. त्यामुळे अठ्ठावीस दिवस सलग रोज गोळी घ्यायची सवय लावून घेणे कधीही चांगले. यामध्ये एकवीस गोळ्या या औषधी व उरलेल्या सात गोळ्या टॉनिकच्याच असतात; पण त्यामुळे सातत्य राहते व विसरण्याची शक्यता कमी होते. त्यातही अनेक सोयी आहेत म्हणा. म्हणजे समजा एखादा दिवस चुकून विसरलीच गोळी, तर दुसऱ्या दिवशी जेव्हा लक्षात येईल तेव्हा लगेच ती घ्यायची व पुढची गोळी तिच्या रेग्युलर वेळेवरच घ्यायची. पुढची गोळी घेतानाच कालची गोळी विसरली होती हे लक्षात आले त...

शेअरिंग-केअरिंग- 28

सध्या खूप विषयांवर लिहावं वाटतंय. बरंच काय काय आहे डोक्यात. शेअरिंग-केअरिंग च्या माध्यमातून सुरू केलेला लैंगिकतेचा मुद्दा पुढे इतका वाढेल असं वाटलंच नव्हतं. पण या लेखांना मिळणाऱ्या प्रतिसादावरून या विषयाची गरज किती आहे ते जाणवत गेले. त्यानुसार त्यासंदर्भाने वाचन वाढत गेले आणि या विषयाची कधी एक स्वतंत्र लेखमाला झाली ते कळलंच नाही. आता अजूनही या विषयावर पुढे बरंच लिहायचं बाकी आहे. त्यामुळे या विषयाची लेखमाला स्वतंत्रपणे चालू ठेवून शेअरिंग-केअरिंग मधून मात्र स्वतंत्रपणे इतर विषयांबद्दल लिहावं असं वाटतंय. पुढे त्यातील एखादा विषय पुन्हा जर असाच वाढला तर तेव्हा त्याची पण वेगळी लेखमाला करता येईल. तोपर्यंत *शेअरिंग-केअरिंग* व *मुक्त लैंगिकतेच्या दिशेने* या दोन स्वतंत्र लेखमाला चालू ठेवुयात. आत्तापर्यंत च्या सर्व लेखांना व आधीच्या लेखमालांना सुद्धा मिळणारा आपला सर्वांचा प्रतिसाद खूपच आशादायक आणि उत्साहवर्धक आहे. आपल्या येणाऱ्या प्रतिक्रिया लिहिण्याला अधिक बळ देणाऱ्या आहेत, तशाच त्या जबाबदारीचे भान देणाऱ्याही आहेत. याच जबाबदारीने पुढचेही विषय लिहायचा प्रयत्न करणार आहे. आपली सर्वांची साथ महत्वाची...

शेअरिंग-केअरिंग - 27 - आयेशाच्या आत्महत्येच्या निमित्ताने

आयेशा गेली. जाताना सर्वांना चटका लावून गेली. तिचा आतून प्रचंड दुःखी असूनही वरवर इतका गोड, हसरा दिसणारा चेहरा सर्वांच्या काळजात चर्र करून गेला. इतकी हसतमुख मुलगी आत्महत्या कशी करू शकते? असा प्रश्न सर्वांना पडला. मग या व्हिडिओ नंतर तिच्या घरच्यांसोबत झालेले तिचे मोबाईलवरचे बोलणे ऐकले. त्यात हीच हसणारी मुलगी किती खचून गेलेली जाणवतेय. ज्याच्यावर प्रेम केलं, त्याच माणसाने धोका दिला याचं दुःख तिला इतकं असह्य झालं होतं कि आता एकही क्षण जगण्याची तिची इच्छा राहिली नव्हती. यात तिच्या जोडीदाराने तिला व तिच्या कुटुंबियांना हुंड्यासाठी छळल्याचे जाणवते; पण आयेशाचे दुःख ते दिसत नाहीये, तर 'त्या तिच्या जोडीदाराला तिच्यापासून मुक्ती हवीय' हे तिचे सर्वांत मोठे दुःख आहे. 'मी ज्याच्यावर जीवापाड प्रेम केले, त्यालाच जर आता मी नको असेल तर माझा जगून काय उपयोग?' अशा भावनेतून ती दुःखी झालीय आणि एवढ्या मोठ्या निर्णयापर्यंत पोचलीय. आयेशा बद्दल खूप वाईट वाटलंच. पण त्याचवेळी मनात प्रश्न आला कि- अशा किती मुली व मुलं सुद्धा या आयेशाच्या मनःस्थितीतून जात असतात. तत्क्षणी अनेक चेहरे व अनेक बातम्या समोर आ...

शेअरिंग-केअरिंग- 26- मुक्त लैंगिकतेच्या दिशेने (पर्व 2 - भाग 11) गर्भनिरोधके- कधी, कोणती? योग्य-अयोग्य?- 4

गर्भनिरोधकांमध्ये पुढचा पर्याय येतो तो म्हणजे 'कॉपर टी'. हे संततिनियमन किंवा कुटुंबनियोजनासाठी उत्तम गर्भनिरोधक आहे. प्रामुख्याने दोन संतती मधील अंतर वाढवण्यासाठी म्हणजेच 'गॅप घेण्या'साठीच कॉपर टी चा वापर केला जातो. स्त्रियांच्या योनीमार्गातून एक टी आकाराची छोटी प्लॅस्टिक (जिच्या दांडीला तांबे गुंडाळलेले असल्याने तिला तांबी असेही म्हणतात) आत सरकवली जाते. दांडीला गुंडाळलेल्या तांब्याच्या तारेमुळे पुरुषाच्या वीर्यातून येणारे शुक्राणू कमजोर होतात व स्त्रीबीजाचे फलन होत नाही. ही कॉपर टी बसवण्यासाठी ऑपरेशन वगैरे करायची गरज नसते. अगदी पाच-दहा मिनिटांत विना टाके, विना भूल ही कॉपर टी योनीमार्गातून गर्भाशयामध्ये सरकवली जाते व तिला जोडलेला एक धागा गर्भपिशवीच्या बाहेर योनीमार्गात सोडला जातो. जेणेकरून पुढे जेव्हा कधी कॉपर टी काढायची वेळ येईल, तेव्हा त्या धाग्याला पकडून ती काढता येऊ शकते. त्या धाग्याचा स्त्रीला काहीही त्रास होत नाही किंवा लैंगिक संबंध करतानाही त्याची अडचण जाणवत नाही. कॉपर टी बसवल्यावर सुरुवातीला काही दिवस त्या स्त्रीच्या पोटात दुखू शकतं व पाळीच्या वेळी जास्त रक्तस्त...